Thursday, September 3, 2015
سی میلیون نا امید به دنبال ذره ای تدبیر، اندکی امید
روی  کار آمدن دولت روحانی برای ملتی که 8 سال طعم تلخ زخم زبان، تهدید جنگ، جدال با کشورهای متمدن، تورم، فقر و جامعه خشونت زده را چشیده بودند مرحمی بود هرچند بی اثر بر زخم های 8 سال فاجعه بار دولت احمدی نژاد.

دولت روحانی در اصل به منظور حفظ بنای نظام منحوس اسلامی بر سر کار آمد. دقیقاً زمانی که خامنه ای طعم سقوط را زیر زبانش چشیده بود و می دانست حرف های مشمئز کننده اش تنها مصرف داخلی آن هم در بین اهل بیت خودش و یک مشت بچه بسیجی دارد و 90 درصد جامعه مثل قبل برای هیچ یک از حرف ها و تهدید هایش تره هم خرد نمی کند.
اینجا بود که نرمش قهرمانانه ( غلط کردن جانانه) جای  خود را به شاخ و شانه کشیدن برای آمریکا داد و ناجی این نظام هم فردی نبود جز محمدجواد ظریف سیاست مدار هفت خط این نظام.
عده ای بی سواد که نه دکتر مصدق را می شناسند و نه هدف ظریف را درک کرده اند هم او را مصدق دوم نامیدند. غافل از اینکه این کجا و آن کجا. مصدق از دل جامعه ای بیرون آمد که دنیا در حال استمعار سرمایه های کشورش بود، مصدق در برابر شاهی ایستاد که تا لحظه مرگ ارادتش به آمریکا را از دست نداد و مصدق در شرایطی قدم به مهلکه سیاست گذاشت که تنها هدفش نجات مردمش بود
"دکتر محمد مصدق: تکیه گاه من نه ارتش بود نه کمونیسم. من به یک عده مردم فهمیده و وطن پرست متکی بودم که کودتا آن را به نفع استعمار خنثی نمود."
 به واقع مسئول آن همه هرج و مرج بر خلاف حکومت جمهوری اسلامی که مسئول تمام خرابی ها و مشکلات ایران است تنها حکومت ایران نبود. ایران کشوری مستعمره بود که آن هم میراث شاهان بی کفایت قاجار بود. اینجا بود که مصدق نه برای نجات سلطنت بلکه به عشق مردمی که تا نفس آخر در خونش می جوشید در برابر بریتانیا ایستاد تا نفت را ملی کرد. مصدق تمام عمر پر افتخارش را هزینه عشق به کشور و مردمش کرد که این هیچ گاه برای نجات سلطنت نبود. محمدجواد ظریف مامور به نجات حکومتی است که قبل از تحریم هم عددی نبود و بعد از تحریم هم عددی نخواهد شد و نخواهد بود. ظریف ناجی مردم نبود زیرا نتیجه تعلیق تحریم ها نجات مردم نیست. مگر مردم در دوران قبل از حمله احمدی نژاد در وضعیت معیشتی مناسبی به سر می بردند که حالا با بازگشت به دوران قبل از تحریم اوضاعشان وفق مراد شود؟
ظریف برای حفظ دستگاهی روی کار آمده که میلیارد ها دلار به طرز مشکوکی در سیستم مالی اش ناپدید می شود و کسی پاسخگوی آن نیست و رهبر این حکومت هم در برابر دزدی های یارانش تنها می گوید کشش ندهید!
ظریف ناجی دستگاهی به نام سپاه پاسداران شده که دیگر مرزهای قدرتش در فساد به دست خامنه ای هم قابل کنترل نیست و طبق گفته فرمانده اش هر کاری دوست دارد انجام می دهد از سیاست تا اقتصاد، از امنیت داخلی تا اعزام نیرو به کشورهای خارجی.
ظریف ناجی حکومتی مفسد با سرانی فاسد و بی کفایت است که تمام وجودشان را خیانت و رذالت پر کرده است.
اگر ذره ای مطالعه و شناخت روی افراد داشته باشیم متوجه اوج حماقت و پوچی حرف افرادی که ظریف را با دکتر مصدق مقایسه می کنند خواهیم شد.
اما بحث داغ این روزهای کشور پس از توافق هسته ای باشگاه پرسپولیس است. باشگاهی که در سه سال دولت روحانی به یک تیم محلی تبدیل شده و هر ماه مدیر جدیدی برایش منصوب می شود. پس از افتضاح امیررضا خادم در واگذاری و مدیریت دوباشگاه پرسپولیس و استقلال که از ابتدا هم مشخص بود لباسی که برایش دوخته شده نه تناسبی با قواره اش دارد و نه ارتباطی با شخصیتش، پرسپولیس هر روز در دست یک رانت خوار گرفتار می شود.
 از مرد اول تراکم حمیدرضا سیاسی که بگذریم وزارت ورزش که ضعیف ترین قطعه از پازل دولت روحانی است این تیم را هر روز تقدیم به یک شرکت و یک مجموعه اقتصادی می کند که بی برنامگی و بی هدفی این وزارت خانه را در جهت اداره این سرمایه بزرگ ملی نشان می دهد. متوجه اوج فاجعه در این وزارت خانه و حضور یک سپاهی در قامت وزیر وفتی خواهید شد که این باشگاه تا سال سوم دولت روحانی هشت مدیر و سرپرست به خود دیده است با یک حساب سر انگتشی هر مدیر چیزی در حدود چهار ماه و نیم بر صندلی این باشگاه تکیه کرده است. محمد رویانیان، علی پروین، علیرضا رحیمی، بهروز منتقمی، حمیدرضا سیاسی، علی اکبر طاهری، محمد حسین نژاد فلاح و دوباره علی اکبر طاهری.

باور کنید خنده دار نیست، گریه دار است وقتی به وضوح برنامه یک سپاهی را برای نابودی امید سی میلیون ایرانی می بینیم. سوال من اینجاست مجلسی که ادعای خدمت دارد، مجلسی که خود را مردمی می نامد، مجلسی که مدعی مبارزه با فساد است، مجلسی که به مسعود سلطانی فر، رضا صالحی امیری و نصرالله سجادی را به بهانه ارتباط با کودتای سال 1388 علیه مردم و سرقت رای مردم رای اعتماد نداده بود چگونه است که این وزیر بی کفایت را استیضاح نکرده و مشغول انتقام گیری از سایر وزاری روحانی است که خطایی جز افشای دزدی ها و فسادهای آقایان در مجلس و دولت قبل ندارند.
آقایان نمایندگان تنها وقتی صدایشان در می آید که بورس های تحصیلی اعطایی دولت احمدی نژاد به خود و فرزنداشان افشا می گردد و دزدی هایشان بر ملا می شود. اگر اندکی حال مردم و امید مردم برای آقایان اهمیت داشت این وزیر بی کفایت و بی تدبیر امروز استیضاح، برکنار و خانه نشین شده بود.
 اینکه دولت روحانی مانند دولت های قبل از باشگاه پرسپولیس به سبب داشتن سی میلیون هوادار استفاده ابزاری می کند جای هیچ شکی نیست اما آیا نباید وقتی عرضه تیمداری ندارید این تیم را واگذار کنید. استفاده از ابزار راه و روش دارد آقای روحانی! با بیسکویت دادن به یک تیم در هواپیما به جای شام نمی توانید یک باشگاه با سالی 50 میلیارد هزنیه را اداره کنید.
اینکه علی اکبر طاهری به سبب نداشتن تخصص و بی برنامگی از مردم 5 هزار تومان کمک خواسته تا باشگاه را اداره کند هم دیگر از ابداعات دولت روحانی و ایادیش است. عدم پرداخت حقوق بازیکنان در باشگاه پرسپولیس و سایر باشگاه های ایرانی همواره ابزاری برای بر هم زدن جو یک تیم و عدم نتیجه گیری آن و در نهایت برکناری سرمربی و نشاندن افراد نا لایقی مثل حمید درخشان بر صندلی مربی گری این تیم  بوده و سیاستی نخ نما و پوسیده است که طاهری برای برکناری برانکو ایوانکوویچ و جایگزینی محمد مایلی کهن (که گویا در دوران بهبود مشکلات روانی بسر می برد) یا افشین قطبی بار دیگر دست آویز آن شده است.
 آقای روحانی شعور مردم را با گماردن این مدیران بر باشگاه پرسپولیس به سخره نگیرید. شما وقتی توان تیمداری ندارید غلط می کنید از مردم پول می خواهید. مگر مردم مسئول بی برنامگی و به لجن کشیدن باشگاه هستند؟ مگر مردم مشتی خود فروخته، شهرت طلب و بی تفکر را عضو هیئت مدیره این تیم کرده اند؟ مگر مردم این تیم را به بانک شهر، بانک تعاون، بهنام پیشرو و... پیشکش کرده اند؟ نهایت تاسف و نهایت شرمساری ام از این  ننگی که بر سی میلیون هوادار تحمیل شده را یک جا به خدمت شما تقدیم می کنم بلکه به خود بیایید.

از دولت جزیره ای روحانی انتظاری جز افتضاح در عرصه های مختلف را ندارم این دولت محصول تقسیم قدرت بین تمامی جناح های نظام است و وزارت ورزشش متاسفانه در دست یک سپاهی افتاده که انتظاری از آن جز فاجعه سازی نمی رود. این وزیر جز تزریق استرس و شکست به بدنه ورزش کشور هیچ برنامه ای نداشته و ندارد و برای نجات از این وضع تنها باید به مجلسی دل بست که خود غرق در فساد است و مستحق ترین مجلس برای به توپ بسته شدن در تاریخ ایران است.
 
تنها کور سوی امید سی میلیون نا امید برای اندکی امید و تدبیر که این روزها می توان برای نجات پرسپولیس به آن برای نشان دادن اعتراض استفاده کرد حمله به فیس بوک و یوتیوب حسن روحانی هست که سی هوادار می توانند از آن برای نشان دادن اعتراض استفاده کنند.


web counter
Temp: BY Milad (Miloe)